Nie mam ochoty żyć, ale za bardzo lubię tteokbokki

Nie mam ochoty żyć, ale za bardzo lubię tteokbokki

Baek Sehee

Spisane przez autorkę doświadczenia własnej terapii ukazują niełatwą, za to wytrwałą drogę podążania wgłąb siebie i naukę akceptacji własnych niedoskonałości. Powieść jest zaskakująco szczera i pozbawiona nadmiernej koloryzacji względem opisów przeżyć wewnętrznych i towarzyszących im emocji. Fakt, że została ona napisana w formie dialogu między psychiatrą a narratorem, który zresztą widnieje w książce jako ja sprawia, że łatwo jest identyfikować się z autorką i samemu dążyć do samopoznania.