Pięć i pół kobiety

Pięć i pół kobiety

Miłosz Waligórski

Pięć i pół kobiety to cykl utworów, które najprościej podobnie jak w przypadku twórczości Roberta Walsera byłoby nazwać tekstami prozatorskimi (Prosastcke). Cechuje je szczątkowa akcja i głęboki namysł nad znaczeniem i brzmieniem słów. Wspólnym mianownikiem jest tu koncept przeglądającego się w sobie języka, który niekiedy sam się unicestwia, a innym razem zwiększa moce kontaktu z tak zwaną rzeczywistością obiektywną. Stąd różny stopień istnienia postaci: od sugestywnie odmalowanych aż po widma, których nie-obecność jest jednak równie ważna dla świata przedstawionego jak obecność pełnokrwistych bohaterów. Te dwie płaszczyzny: to, co jest, i to, co nie-i-jest, dopełniają się, tworząc całość jak ciało i cień.