Ludzie na moście w.2

Ludzie na moście w.2

Wisława Szymborska

Wiersze, które na stałe weszły do kanonu polskiej poezji.

Wisława Szymborska długo kazała wyczekiwać czytelnikom na każdą książkę. Tom Ludzie na moście ukazał się w dziesięć lat po Wielkiej liczbie (1976). Mimo że wierszy w nim jest zaledwie 22, wiele z nich weszło na stałe do kanonu polskiej poezji (O śmierci bez przesady, Do arki, Jarmark cudów, Głos w sprawie pornografii). Powstawały one w okresie szczególnym – narastania w Polsce ducha oporu wobec socjalistycznej rzeczywistości, stanu wojennego i ponurych lat 80. W wierszach tych (uhonorowanych nagrodą podziemnej Solidarności) mało jest bezpośrednich odniesień do ówczesnej sytuacji politycznej, ale – jak pisze Poetka w głośnym wierszu Dzieci epoki: "Chcesz czy nie chcesz, () O czym mówisz, ma rezonans, / o czym milczysz, ma wymowę / tak czy owak polityczną".